تبليغاتX
عشق گمشده


عشق گمشده








حرف آخر


این دیگه حرف آخره می خوای برو می خوای بمون
من که گفتم دوست دارم تا همیشه باهام بمون

انگاری این بار تو می خوای قصمون طولانی بشه
تو می خوایی که دل من اسیر چشمونت باشه

نمی خوایی جدا  بشم از تو و عشق الکیت
اینو بدون خوب می دونم که توی حیله ها تکی

اما بدون که خاطرست همیشه باقی می مونه
اگه می خوای بازیم بدی خاطره هاش خوب می مونه

یه روز می شی پشیمون و گریون می یای سراغ من
منم می گم دیگه برو گل دیگست تو باغ من

حرفامو می گم و می رم می خوای بیا می خوای نیا
این جا دیگه نمی مونم می رم یه جای بی ریا

اگه برم پیدام نمی شه این دیگه حرف آخره
فکر کن ببین می خوای بیای این انتخاب آخره
دوست دارم .......... جونم
+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 10:29  توسط حمید   | 


شعر و عکسهای رومانتیک

 

سراپای وجودم خواهان توست وتورا دوست دارم

اما نمی توانم برزبان آرم که تورا می پرستم

زمانی که تورامیبینم کلمات درذهنم ترکیب میشود

و فکرم چون کبوتری سبک بال ازقفس به پروازدرمی آید

چشمانم تیره و تارمیشود دستانم به لرزش می افتد

میدانم چرا نمیشود روحم را به اسارت بکشی

کلا مم را روان گردانم

((چون تو رادوست دارم ))

      با تمام وجود میخام به همه بگم عشق منی .......... جون و با تمام وجود میگم دوست دارم
+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 10:23  توسط حمید   | 


عشق در ۱۰ جمله

 

عشق کلمه ایست که بار ها شنیده می شود ولی شناخته نمی شود.


عشق صداییست که هیچ گاه به گوش نمی رسد ولی گوش را کر می کند.


عشق نغمه ی بلبلیست که تا سحر می خواند ولی تمام نمی شود.


عشق رنگیست از هزاران رنگ اما بی رنگ است.


عشق نواییست پر شکوه اما جلالی ندارد.


عشق شروعیست از تمام پایان ها اما بی پایان است.


عشق نسیمیست از بهار اما خزان از آن می تراود.


عشق کوششیست از تمام وجود هستی اما بی نتیجه.


عشق کلمه ایست بی معنی ولی هزاران معنی دارد.


عشق.........
عشق 10 عنصر است اما عنصر آخر آن تمام معنی را می رساند ولی معنی آن گفتنی نیست

دوست دارم......... جونم

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 10:22  توسط حمید   | 


وصیت نامه یه عاشق

مرا در روزی بارانی دفن کنید تا آتش قلبم خاموش گردد و در

طابوتی بگذارید از چوب تا بدانند عشق من مانند چوب خاکستر شد

دستهایم را بر روی سینه ام قرار بدهید تا بدانند همیشه دوست

داشتم کسی را در آغوش بگیرم چشمهایم را باز بگذارید تا بدانند

همیشه چشم انتظار بودم صورتم را رو به غروب آفتاب بگذارید تا

بدانند عشق من غروب کرده و زندگی ام تمام شد . مرا در آفتاب

بگذارید تا بدانند عشق من شعله ور شد.

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 10:20  توسط حمید   | 


عشق من و تو

باید شب و روز و با عشق بنا کرد

دردای بزرگ و با عشق دوا کرد

من زنده به عشقم عشقی که تو ساختی

روح و که نمی شه از جسم جدا کرد

دنیا اگه بذاره خودمون اگه بذاریم

هم من می دونم هم تو

همدیگرو دوست داریم

قلب من و تو هر دو یک چیزی رو کم داره

دلواپسی فردا اونه که نمیذاره

وقتی که نباشی آخر چه تلاشی؟

با بال شکسته

تنها که بمونم آخر چه توقع؟

از یک تن خسته

کم کم کنیم عادت

تا وقت مصیبت از هم نهراسیم

با این همه خواستن با تجربه هامون

   عشقمو بشناسیم

 

+ نوشته شده در  یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 ساعت 10:17  توسط حمید   | 


می تــــــــــــــــــــــوان!!! ::..

می توان در کوچه های زندگی

پاسخ لبخند رابا یاس داد

می توان جای غروب عشق را

به طلوع ساده احساس داد

می توان در خلوت شب های راز

فکر رسم آبی پراوز بود

می توان تا فرصت ادارک هست

با خلوص یاس ها همراز بود

می توان با لهجه سرخ دعا

مدتی با آسمان خلوت نمود

می توان با حرفی از جنس بلور

شوق را باهر دلی دعوت نمود

می توان در آرزوهای کودکی

با حضور یک عروسک سهم داشت

می توان گاهی به رسم یادبود

در دلی یک شاخه نیلوفر گذاشت

می توان از شهر شب بوها گذشت

عابر پس کوچه های نور بود

می توان همسایه مهتاب شد

فکر زخم غنچه  ای رنجور بود

 

 دو عاشق

تو مثل رازپاییزی ومن رنگ زمستانم

چگونه دل اسیرت شدقسم به شب نمی دانم

تو مثل شمعدانی هاپراز رازی وزیبای

ومن درپیش چشمان تو مشتی خاک گلدانم

تو دریایی ترینی آبی وآرام وبی پایان

ومن موج گرفتاری اسیر دست طوفانم

تو مثل آسمانی مهربان وآبی وشفاف

ومن در آرزوی قطره های پاک بارانم

تو دنیای منی بی انتها وساکت وسرشار

 

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386 ساعت 23:6  توسط حمید   | 


                                                                                                              


     

           به قاب پنجره ام كه شك كردم

              نگاهم به شيشه ثانيه ها برخورد

                   صدايم از حاشيه فرياد گذشت

                            نام من از اسامی خوب ها خط خورد

                           چكمه هايم از غزل و حادثه ها پر شد

                               فاصله شبانه ام تا خورشيد

                                    بين خاطره ها گم شد

                                          از سفر پنجره ام كه برگشتم

                                              ماند يك قاصدك و يك من و آن جاده پير

                                                     انتخابم ميان ثانيه ها

                                                         همين لحظه هاي آخر شد.

                       

 

روزهايي كه بارون مياد هر چند تا دونه بارون جمع كردي دوستم داري

هر چند تا كه نتونستي جمع كني دوست دارم  ...........

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386 ساعت 23:4  توسط حمید   | 


اگر...:::::

+ نوشته شده در  شنبه بیستم بهمن 1386 ساعت 23:2  توسط حمید   | 


                          بنام تک میکانیک قلبهای تصادفی

    با اشک چشم لیلی  و خون دل مجنون نا مه ای می نویسم

 به تو ای عزیز تر از جانم  هدیه میکنم  سلامی که مرا می سوزاند

 تبدیل به خاکستر می کند  و این خاکستر با بادهای  عاشقانه همراه  

می شود  تا به سرزمین قلب تو برسد 

          و به تو بگوید دوستت دارم ..............

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم آذر 1386 ساعت 12:52  توسط حمید   | 


 گرچه  لحظه ایم در میان  سکوت مرگ میمیرند

و دیگر بوی امیدی نمی دهند  و سوز عشق تورو دارند

 اما چکنم می سوزم و می سازم ، ثانیه هایم به تب و تاب 

افتادن  راه رفتن یادشان رفته پس کی می ایی  

هنوز منتظرت هستم  افتاب عمرم غروب خود  را

پیدا خواهد کرد اما تو هنوز  نیا مدی ،بگو،بگو کی

کی می ایی تا  لحظه ای امدنت را قاب طلا بگیرم و بر سر در قلبم بگویم

                           اما افسوس همش خاب خیاله

                                       دوستت دارم  ....... جون

+ نوشته شده در  پنجشنبه هشتم آذر 1386 ساعت 12:45  توسط حمید   | 


 

 

خدایا چگونه  زندگی کردن و چگونه عاشق  شدن را به من بیاموز تا در

مکتب

عشق بازی در سایه سار دوست داشتن  به  ...... مهر بورزم

من تورا تا بینهایت مي پرستیدم ولی هرگز نفهمیدی

التماست کردمو در خود شکستم غرورمو بازم نفهمیدی

عاشق نبودی تا که بفهمی دردمو احساسمو

هر گز نخواستی تا که ببینی ناله های قلبمو

به پای تو نشستم از عشقت مست مستم

دلمو شکستی اما هنوز عاشقت هستم

از یاد من نمیری  مردم از این اسیری

چیکار کنم که امروز از عشق من تو سیری

                                               

                                                             تقدیم  به عزیز ترینم

 

 

+ نوشته شده در  سه شنبه هشتم خرداد 1386 ساعت 10:43  توسط حمید   | 


                 
+ نوشته شده در  شنبه بیست و نهم اردیبهشت 1386 ساعت 12:12  توسط حمید   | 


 

اون شب بعد از اينکه گفت ديگه نميتونم دوستت داشته باشم و رفت همه جا بد جوری ساکت

شده بود.


 مثل رخوت بعد از هم آغوشی.


 يادمه زير اون نم نم بارون با دست بخار شیشه اتومبيل رو پاک کردم و تصوير ماتی از رفتنش

رو ديدم.


 ديگه تنها شده بودم. به اين می اندیشيدم که فردا و فرداها چه خواهد شد.


 يه روز بهش گفتم: ميرسه روزی که اسم من و تو واسه هم فقط يه خاطره باشه وخودمون

غرق در زندگی.


 واون برام يه شعر رو زير لبهاش زمزمه کرد!


 پرنده ها در آسمان پاک و پر ستاره می پرند


 و ميتوان در اين سياهی عظيم


 غروب يک نگاه بيقرار و تکه تکه های يک خيال بی حساب را به چشم دید و بعدش به يکباره

گذاشت و رفت.

رفت تا بينهايت ها و رفت و رفت و رفت

 

+ نوشته شده در  دوشنبه بیستم فروردین 1386 ساعت 18:48  توسط حمید   | 


 

      تقدیم به آنکه از دل  می ستایمش....

 

+ نوشته شده در  سه شنبه پانزدهم اسفند 1385 ساعت 17:35  توسط حمید   | 


دوستش

داشتم
تا اينکه مرا از خود راند
بهانه آورد و قلب مرا هديه مرا چونان برگي زرد و پاييزي به
فراموشي سپرد
من ماندم و خاکسترهاي آتش گرفته وجودم
من ماندم و مشتي حرف عاشقانه
من ماندم و اشکهايم
من ماندم و.........
 
 
مدتي گذشت
دوباره همه چيز از اول شروع شد
اما نه با کلام من – اشتباه نکنيد –
لبخندها ? نگاهها ? اشکها و از همه مهمترعاشقانه ها
حال منتظر جواب من است
و من بازهم دوستش دارم ? ولي
 
                                        جوابي ندارم

از طرف عزیز ترین عزیز ترین یارم

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم اسفند 1385 ساعت 14:14  توسط حمید   |